Griechenland / Ελλάδα / Greece

ΕΠΕΙΓΟΝ – ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΕΙΤΕ!!!
Επείγον. Επιβάλλουν εξοντωτική φορολογία στους ανέργους. Κινητοποιηθείτε!….

Ο νέος φορολογικός κώδικας που ανακοινώθηκε την Τετάρτη 3 Ιουλίου και ψηφίζεται την ερχόμενη Δευτέρα 8 Ιουλίου προβλέπει ανατριχιαστικούς φόρους για τους ανέργους που υπολογίζονται στη βάση τεκμαρτών εισοδημάτων.

Συγκεκριμένα προβλέπεται ότι από τη στιγμή που σταματάς να παίρνεις επίδομα ανεργίας, φορολογείσαι μέσα από τα τεκμήρια \”ύπαρξης\” 3.000 για τους ανύπαντρους, 2.500 για τους παντρεμένους, και κάποιων ακόμη χιλιάδων ευρώ που υπολογίζονται με βάση τα τετραγωνικά του σπιτιού που μένεις και του αυτοκινήτου σου αν έχεις. Και σαν να  μην έφταναν όλα αυτά, ο φόρος θα υπολογιστεί, λένε, επί της διαφοράς μεταξύ τεκμαρτών και δηλωμένων εισοδημάτων, με την κλίμακα των ελεύθερων επαγγελματιών, δηλαδή 26% από το πρώτο ευρώ, συν προκαταβολή 55% για το επόμενο έτος.

Να δώσουμε ένα παράδειγμα για να γίνει αυτό πιο κατανοητό. Έστω ένας ανύπαντρος άνεργος χωρίς κανένα έσοδο που έχει αυτοκίνητο 1.000 κ.ε. έως 5 ετών και δηλώνει φιλοξενούμενος στο σπίτι των γονέων του (διότι μόνο αν δηλώσεις φιλοξενούμενος των γονέων σου δεν έχεις και τεκμήριο σπιτιού). Σύμφωνα με το νέο φορολογικό κώδικα, ο άνθρωπος αυτός θα φορολογηθεί για τεκμαρτό εισόδημα 7.000 ευρώ (4.000 ευρώ για το αυτοκίνητο και 3.000 ευρώ η ελάχιστη δαπάνη διαβίωσης). Ο φόρος που θα του ζητήσουν λοιπόν θα φτάνει τα 1.820 ευρώ (7.000 Χ 26%). Επιπλεον θα του επιβάλλουν
και προκαταβολή φόρου για την επομενη χρονια 55% που στο συγκεκριμένο παράδειγμα ανέρχεται σε 1.001 ευρώ (1.820 Χ 55%). Δηλαδή ένας άνεργος με μηδενικό εισόδημα που ζει με τους γονείς του κι έχει ένα αυτοκίνητο πενταετίας επιβαρύνεται με φόρο 2.821 ευρώ!

Συγνώμη, πού θα τα βρούμε; Αν δεν ανέβουμε στα κεραμίδια τώρα, πότε θα ανεβούμε!… Εδώ είναι που θα χρειαζόταν ένα δυνατό κίνημα ανέργων αλλά δυστυχώς δεν το έχουμε (όχι ακόμη).

Βεβαίως να διευκρινίσουμε ότι αυτό το 26% από το πρώτο ευρώ είπανε ότι θα το αλλάξουν και ότι ο φόρος θα επιστρέψει ως είχε μέχρι πέρσι, δηλαδή με την κλίμακα των μισθωτών-συνταξιούχων, όπου οι άνεργοι θα έχουμε ένα αφορολόγητο στις 5.000 και στο υπερβάλλον ποσό συντελεστή 22%. Αλλά πρώτον, αυτό το είπανε σε διαρροές προς τον Τύπο, δεν το έχουμε δει πουθενά επισήμως να διατυπώνεται και το νομοσχέδιο ψηφίζεται την ερχόμενη Δευτέρα. Και δεύτερον, ακόμη κι έτσι, το πρόβλημα παραμένει για τους ανέργους, διότι συν τοις άλλοις, για όσους δεν έχουν ζήσει ακόμη αυτή τη φρίκη όπου άνεργοι χωρίς επίδομα πλέον καλούνται να πληρώσουν με βάση τεκμαρτά εισοδήματα, ενημερώνουμε ότι οι εφορίες δεν δέχονται ενστάσεις ούτε κάνουν ελέγχους για να δουν την πραγματικότητα (π.χ. ότι το σπίτι σου μπορεί να είναι τρώγλη, να μην έχεις θέρμανση κλπ), να μην έχεις τραπεζικούς λογαριασμούς, ακόμη κι αν εσύ τους παρακαλάς. Προφανώς έχουν τέτοια εντολή από το ΥΠΟΙΚ. Κάποιος από μας που το πάλεψε πολύ πέρσι έφτασε μέχρι το Συνήγορο του Πολίτη για να δεχτεί η εφορία την ένστασή του αλλά και αφότου τη δέχτηκε, δεν απάντησε, έχουν περάσει 6 μήνες και το θέμα ακόμη εκκρεμεί. Εν τω μεταξύ, με τις καθυστερήσεις της εφορίας, θα χάσει και την προθεσμία για διακανονισμό. Πόσο θύματα μας θέλετε!

Τι μπορούμε να κάνουμε για να υπερασπίσουμε τους εαυτούς μας; Προς το παρόν, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μπούμε επειγόντως στην ιστοσελίδα του ΥΠΟΙΚ, όπου υπάρχει διαβούλευση ανοικτή ως τη Δευτέρα 8 Ιουλίου στις 8 η ώρα το πρωί και να διαμαρτυρηθούμε. Να περιγράψουμε την κατάσταση μας ο καθένας και να πούμε δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Δεν φτάνει που ξαφνικά βρεθήκαμε χωρίς δουλειά, εισοδήματα, με διαλυμένες ζωές, όνειρα και με μια απίστευτη αγωνία επιβίωσης, μας κυνηγάνε κι από πάνω να τους πληρώσουμε και μας απειλούν με
κατάσχεση για το μόνο μας σπίτι. Και να πούμε σε όσους ανέργους ξέρουμε να το κάνουν το ίδιο.

Τα σχετικά λινκ είναι:
http://www.opengov.gr/minfin/?p=3560
http://www.opengov.gr/minfin/?p=3559
http://www.opengov.gr/minfin/?p=3556

Τα κόμματα δεν νοιάζονται τρελά  για μας. Δεν έχουμε σωματεία και δεν έχουμε ισχύ. Πρέπει να κινητοποιηθούμε μόνοι μας. Κανείς δεν θα μας υπερασπίσει αν δεν υπερασπίσουμε μόνοι τους εαυτούς μας. Έχουμε στη διαθέσή μας μόνο ένα Σαββατοκύριακο. Γράψτε τα σχόλιά σας στο opengov μέχρι τη Δευτέρα το πρωί στις 8. Αν έχετε και καμιά άλλη ιδέα, κάντε ό,τι μπορείτε…

http://epitropianergon.blogspot.gr/2013/07/blog-post_4906.html

Επιτροπή Ανέργων Πατησίων-Κυψέλης-Γαλατσίου
Advertisements

Griechenland / Ελλάδα / Greece

Μια διαρκής συλλογική διαδικτυακή καμπάνια…

12_196

Ο λόγος στους άνεργους

Ημερομηνία: 20/05/2013 11:04

Ο Χρ. Κάσδαγλης μας ταξιδεύει στη διαδρομή του «Ημερολογίου ενός ανέργου»

Ο Χριστόφορος Κάσδαγλης μιλά στην «Εποχή» για το Ημερολόγιο των Ανέργων αλλά και το επερχόμενο Μανιφέστο τους. Μέσω αυτού του εγχειρήματος ευελπιστεί να δοθεί σ’ αυτήν την παραγκωνισμένη ομάδα ανθρώπων η δυνατότητα να αυτοοργανωθούν ώστε να επιλυθεί το μείζον ζήτημα της ανεργίας, παρακινώντας και τους ιθύνοντες να το αναγνωρίσουν ως κυρίαρχο θέμα της πολιτικής ατζέντας.

Τη συνέντευξη πήρε
η Τζέλα Αλιπράντη

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για το Ημερολόγιο των Ανέργων;
Πέρυσι είχα εκδώσει το τελευταίο μου βιβλίο, «Ανώνυμοι χρεοκοπημένοι», όπου υπήρχαν 17 μικρά κεφάλαια, διάσπαρτα, με το γενικό τίτλο «Το ημερολόγιο ενός ανέργου». Τα κείμενα αυτά μου άρεσαν και σκεφτόμουν να γράψω κι άλλα ώστε να προκύψει ένα νέο βιβλίο με τον ίδιο τίτλο. Έπειτα όμως συνειδητοποίησα ότι το να γράψει ένας συγγραφέας για το θέμα της ανεργίας, όσο και να το νιώθει ή να συμπάσχει, δεν είναι τίποτα μπροστά στο να γράψουν οι ίδιοι οι άνεργοι τις δικές τους ιστορίες. Έτσι κάπως ξεκίνησε η ιδέα. Λίγο αργότερα, σε συνεργασία με το The Press Project και τον Κώστα Εφήμερο, η ιδέα έλαβε τελικά ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις, μπήκαν και άλλα sites και blogs στο παιχνίδι κι έτσι ξεκίνησε πριν από ένα μήνα το imerologioanergou.gr.

Γιατί πιστεύετε ότι ωφελεί να εκφράζονται οι ίδιοι οι άνεργοι;
Είναι πολλά τα μέτωπα που ανοίγει αυτή η κίνηση και πολλά τα πλεονεκτήματά της. Το πιο βασικό, όμως, είναι ότι σπάει την ιδιότυπη περιθωριοποίηση των ανέργων. Οι άνεργοι νιώθουν ενοχές γι’ αυτό που βιώνουν, ντρέπονται. Τα Μέσα, τα κόμματα, η πολιτική ηγεσία, όλοι αγνοούν το ζήτημα και προσπαθούν να το κρύψουν κάτω από το χαλί. Βλέπουμε μάλιστα πως και οι ίδιοι οι άνεργοι μπαίνουν σ’ αυτή τη διαδικασία και κατά κάποιον τρόπο αυτοπεριθωριοποιούνται. Με το να εκφραστούν ελεύθερα, να δείξουν το θυμό τους, να καταγράψουν τα βιώματά τους, σπάει ο φαύλος κύκλος και το πρόβλημα γίνεται δημόσια γνωστό, κερδίζοντας την προτεραιότητα που του αξίζει έναντι οποιουδήποτε άλλου πολιτικού και κοινωνικού προβλήματος της εποχής.

Ποια άλλα μέτωπα θέλει ν’ ανοίξει το Ημερολόγιο των Ανέργων;
Υπάρχουν πολλές δυνατότητες. Υπάρχει ήδη μία, καλώς εννοούμενη, γκρίνια: Δεν φτάνει μόνο να λέμε τον καημό μας, αλλά πρέπει να κάνουμε και κάτι παραπάνω. Υπάρχουν πάρα πολλές ιδέες, κάποιες τις είχαμε από την αρχή και κάποιες γεννιούνται μέσα από τη διαδικασία του Ημερολογίου. Θελήσαμε να μην προεξοφλήσουμε τα επόμενα βήματά μας, γιατί η ιδέα της αυτοοργάνωσης, που προωθείται μέσα από το Ημερολόγιο, έχει το στοιχείο οι ίδιοι οι μετέχοντες να οδηγούν τα επόμενα βήματα. Ένα πρώτο βήμα που σχεδιάζουμε ήδη, και το θεωρούμε πολύ βασικό, είναι η συλλογική επεξεργασία του Μανιφέστου των Ανέργων. Το Μανιφέστο θα παρουσιάσει με συγκροτημένο τρόπο το πρόβλημα και τις προτεινόμενες λύσεις για την αντιμετώπισή του, και κυρίως θα θέσει τις βάσεις για μια αλλαγή της πολιτικής ατζέντας, ώστε το θέμα των ανέργων να ιεραρχηθεί πρώτο σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο. Η προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε κατά προτεραιότητα το δημοσιονομικό πρόβλημα έχει ήδη αποτύχει -γνωρίζουμε τα αποτελέσματά της. Η ιδέα να ιεραρχηθεί πρώτα η ανάπτυξη επίσης δεν προχωράει, κι ούτε θα μπορούσε να προχωρήσει εφόσον εφαρμόζονται οι γνωστές μνημονιακές πολιτικές. Νομίζω, χωρίς να θέλω να προεξοφλήσω τα αποτελέσματα αυτής της συζήτησης, ότι μέσα από το Μανιφέστο θα προταθεί ένας άλλος δρόμος μέσα από τον οποίο θα καταδειχτεί ότι αν δεν αντιμετωπιστεί το μείζον πρόβλημα της ανεργίας δεν μπορεί να προχωρήσει η χώρα -αυτός θα είναι ο μίτος ώστε να πάρουν σειρά για να λυθούν όλα τα υπόλοιπα θέματα.

Προτάσεις συγκεκριμένες για το πώς θα επιτευχθεί αυτό έχουν εκφραστεί;
Αυτό που μπορώ να σας πω αυτή τη στιγμή, γιατί πρόκειται για διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη, είναι ότι θα δημιουργήσουμε μια πλατφόρμα τύπου wikipedia. Δηλαδή μια ανοιχτή διαδικασία όπου θα μπορεί ο καθένας να συμμετάσχει και όπου όλες οι απόψεις θα ενσωματώνονται μέσα από το διάλογο, ώστε να προκύψει η σύνθεσή τους. Μπορεί να υπάρξουν και ψηφοφορίες ή άλλοι τρόποι ώστε να προκριθούν κάποιες προτάσεις έναντι κάποιων άλλων. Αυτό θα γίνει μέσα από μια πλατφόρμα συνεργατική, και θα επιτρέπει να συμμετάσχουν όλοι όσοι θέλουν σ’ αυτό το project. Σε δεύτερο χρόνο, όταν το Μανιφέστο θα έχει ολοκληρωθεί, θα μπουν σε εφαρμογή άλλες διαδικασίες, όπως να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, να υποβληθεί στους αρμόδιους φορείς, στα κόμματα, σε κοινωνικές οργανώσεις κ.τ.λ., ώστε να προκύψει μια δυναμική -οξεία θα έλεγα- διαπραγμάτευση γύρω από το ζήτημα, που θα επιχειρήσει ν’ αλλάξει το τοπίο, να αλλάξει την πολιτική ατζέντα.

Οι άνεργοι όμως αποτελούν πολιτικά μια ανομοιογενή ομάδα, θα είναι δυνατόν να υπάρξει σύγκλιση απόψεων;
Αυτό που επισημαίνετε είναι ακριβώς αυτό που θέλουμε να ξεπεράσουμε. Η ιδέα είναι να βρούμε τον τρόπο ώστε ο χώρος των ανέργων να συγκροτηθεί με τη μορφή κινήματος και να αμβλυνθούν οι αντιθέσεις, που είναι υπαρκτές και θα παραμείνουν. Δεν πρόκειται οι άνεργοι να ομογενοποιηθούν πολιτικά, αλλά μπορούν να συγκροτήσουν ένα σώμα κοινών θέσεων. Οι άνεργοι, όντας παραγκωνισμένοι από τα κόμματα και έχοντας φυσικά οξύτερα προβλήματα από κάθε άλλη κοινωνική ομάδα, έχουν ένα παραπάνω λόγο να βρουν την κοινή τους γλώσσα και να αυτοοργανωθούν σε ενιαίο κίνημα, με τις διαφορές τους, με τις επιμέρους αντιθέσεις τους κ.τ.λ.

Η θέση της Αριστεράς στο ζήτημα της ανεργίας προσφέρει λύσεις κατά την άποψή σας;
Έχω την άποψη, που έχει διατυπωθεί ήδη στο πλαίσιο της συζήτησης που γίνεται στο Ημερολόγιο, ότι η Αριστερά, παρότι φύσει και θέσει στο πλευρό των ανέργων, δεν έχει ιεραρχήσει το πρόβλημα στο βαθμό που θα έπρεπε και δεν έχει επεξεργαστεί τις πολιτικές που θα διευκόλυναν ώστε να τεθεί ως πρώτη προτεραιότητα. Πιστεύω πως η Αριστερά μπορεί να βοηθήσει αλλά και να βοηθηθεί από μια διαδικασία μεγαλύτερης εμβάθυνσης στα προβλήματα των ανέργων. Για να το πω απλά, χύνεται πολύ μελάνι -και από την Αριστερά- για μισθούς, συντάξεις, εφάπαξ, για τα χαράτσια και για όλ’ αυτά, τα οποία είναι πολύ σημαντικά και πρέπει να αντιμετωπιστούν, αλλά κατ’ αναλογία χύνεται πολύ λιγότερο μελάνι γι’ αυτούς που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη στήριξης: τους άνεργους. Ενώ κατά τη γνώμη μου οι άνεργοι είναι εκείνοι που θα αποτελέσουν το βασικό μοχλό ανατροπής των σημερινών πολιτικών, καθώς δεν έχουν τίποτα να χάσουν.

Ως δημοσιογράφος χρόνια, πώς κρίνετε τη στάση των ΜΜΕ;
Τα ΜΜΕ βρίσκονται σε τεράστια κρίση σε όλα τα επίπεδα, που όμως κατά τη γνώμη μου ξεκινάει από την κρίση αξιοπιστίας. Τα κυρίαρχα ΜΜΕ στηρίζουν τις μνημονιακές πολιτικές, έχουν ταυτιστεί μ’ αυτό το σύστημα. Αλλά και τα εναλλακτικά Μέσα, ενώ προσπαθούν και δυναμώνουν κάπως, δεν κατορθώνουν να ανταποκριθούν στις νέες ανάγκες με το ρυθμό που απαιτεί η συγκυρία. Επομένως κι αυτά υστερούν, με διαφορετικό τρόπο, τόσο στο ερευνητικό ρεπορτάζ όσο και σε μια συγκροτημένη προβολή εναλλακτικών πολιτικών. Θεωρώ ότι μια σειρά ζητημάτων που απωθούνται και κρύβονται από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, δεν αναδεικνύονται επαρκώς ούτε από τα αριστερά και εναλλακτικά Μέσα. Κλασικό παράδειγμα, οι αποκαλύψεις για το τραπεζικό σύστημα. Η μεγάλη περσινή έρευνα του Reuters γι’ αυτή την υπόθεση, αλλά και οι αντίστοιχες αποκαλύψεις του Βαξεβάνη παραδείγματος χάρη πολύ λίγο παρουσιάστηκαν ή προεκτάθηκαν από τα Μέσα της Αριστεράς. Ας αναφέρω κι ένα άλλο, πιο πρόσφατο, παράδειγμα, Διάβασα σε πολλά έντυπα της Αριστεράς σκληρή κριτική για την ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ και για τον διαγωνισμό-παρωδία που έγινε. Διάβασα όμως πάρα πολύ λίγα για την αμαρτωλή σύμβαση που υπέγραψε προηγουμένως ο ΟΠΑΠ με την Ιντραλότ! Ένα πολύ μεγάλο σκάνδαλο που πέρασε στο ντούκου, ενώ δεν θα έπρεπε. Υπάρχει ακόμα μεγάλο έλλειμμα στην προσπάθεια για τη δημιουργία ενός αντίπαλου δέους απέναντι στα κυρίαρχα ΜΜΕ.

Υπάρχει ελπίδα, κατά τη γνώμη σας για να βγούμε από αυτό το τέλμα; Τι μπορούν να κάνουν γι’ αυτό οι πολίτες;
Φυσικά και υπάρχει. Τα πρώτα ζητούμενα, κατά τη γνώμη μου, είναι η αλληλεγγύη και η αγωνιστικότητα. Αλλά για να υπάρξει αγωνιστικότητα πρέπει να υπάρξει και συγκεκριμένη επεξεργασία προτάσεων που να δίνουν προοπτική στους αγώνες. Δεν φτάνει η αντιπολίτευση, χρειάζεται ένα εναλλακτικό πρόγραμμα διεξόδου, όχι ψηφοθηρικό αλλά ρεαλιστικό, ένα θετικό πρόγραμμα για τη χώρα, βγαλμένο μέσα από κοινωνικό διάλογο και όχι μόνο από κομματικές διαδικασίες, που θα δημιουργήσει κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες και θα μπορεί να κινητοποιήσει τον κόσμο σε όλα τα επίπεδα.

 

Europa / Ευρώπη / Europe

Ομοσπονδία Συνδικάτων Αγγλίας (TUC)

Μπορεί να γίνει μια γενική απεργία στην Βρετανία;

Στη Βρετανία γίνονται τώρα σοβαρές συζητήσεις σχετικά με τη δυνατότητα μιας γενικής απεργίας. Ενόψει της ιστορικής εμπειρίας της Βρετανίας-και των νομικών περιορισμών- είναι αυτό ένα εφικτό αίτημα;

Στη Βρετανία έχει γίνει μόνο μια γενική απεργία. Το 1926, η Εργατική Συνομοσπονδία TUC (Trade Union Congress) κάλεσε τους εργαζομένους να στηρίξουν τους αγώνες των ανθρακωρύχων για την υπεράσπιση των μισθών και των ωρών εργασίας τους. Μετά από εννιά μέρες σπασίματος της απεργίας οργανωμένου από την κυβέρνηση, η TUC ανακάλεσε την απεργία. Οι ανθρακωρύχοι πάλεψαν μόνοι τους για μήνες, πολλοί έφτασαν στη λιμοκτονία. Η αποτυχία αυτής της απεργίας είχε σημαντική επίδραση στο εργατικό κίνημα στην Βρετανία, το οποίο έκτοτε είναι διστακτικό να το επαναλάβει, ενώ οι αντισυνδικαλιστικοί νόμοι της Μάργκαρετ Θάτσερ επέτειναν αυτό το συναίσθημα, κηρύσσοντας παράνομες τις λεγόμενες «δευτερογενείς» δράσεις (σ.τ.μ: δηλαδή τις απεργίες εργατών που δεν στρέφονται εναντίον των εργοδοτών των επιχειρήσεων στις οποίες εργάζονται οι ίδιοι, αλλά έχουν τον χαρακτήρα συμπαράστασης σε απεργούς άλλων επιχειρήσεων)

Η έκκληση για γενική απεργία τις τελευταίες δεκαετίες έχει συσχετιστεί με την άκρα αριστερά. Όμως, ενδεικτικό της σοβαρότητας της οικονομικής κρίσης και της άγριας σημερινής επίθεσης κατά των βρετανών εργαζομένων στη Βρετανία σήμερα είναι το γεγονός ότι το θέμα της γενικής απεργίας τίθεται και πάλι, τόσο στο εσωτερικό της ίδιας της TUC όσο και στους λόγους των επικεφαλής των μεγάλων συνδικάτων. Στο Συνέδριο της TUC πέρυσι τον Σεπτέμβριο, ελήφθη με συντριπτική πλειοψηφία μια σημαντική απόφαση: η TUC οφείλει να εξετάσει τα «τεχνικά θέματα» για την οργάνωση γενικής απεργίας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας στις περικοπές δαπανών της κυβέρνησης.

Αυτή η απόφαση υιοθετήθηκε από τους επικεφαλής των συνδικάτων, όπως ο Λεν Μακλάσκεϊ  του συνδικάτουUnite και ο Μαρκ Σέρβοτκα του συνδικάτου PCS, κατά τη διάρκεια της μεγάλης διαδήλωσης της TUC των 150.000 ανθρώπων που έγινε πέρυσι τον Οκτώβριο κατά των περικοπών δαπανών.

Τώρα η Unite φαίνεται έτοιμη να κάνει προτάσεις για γενική απεργία κατά της λιτότητας στην προσεχή συνέλευση του Γενικού Συμβουλίου της TUC. Η συζήτηση πρέπει να λάβει υπόψη της τις νομικές συνέπειες- η πρόταση θα ερμηνευόταν ως «πολιτική» αντί για «εργασιακή» απεργία και να υπάρξει νομικό κώλυμα. Το εύρος της απεύθυνσής της θα έπρεπε επίσης να τεθεί σε συζήτηση- και οι τομείς τους οποίους θα καλύψει και η διάρκειά της. Πιθανότατα, θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει  την αντιπολίτευση ορισμένων συνδικαλιστικών κύκλων, καθώς και της ηγεσίας του Εργατικού Κόμματος που δεν έχει πολιτική κατά της λιτότητας και απέτυχε όταν πήρε την κυβέρνηση να αναστρέψει την αντεργατική νομοθεσία της Θάτσερ.

Παρά τα προβλήματα αυτά, η αύξηση της αγωνιστικότητας του Unite και άλλων συνδικάτων είναι ευπρόσδεκτη καθώς οι άνθρωποι αγωνίζονται να υπερασπίσουν την εργασία τους, τα επιδόματα και τις δημόσιες υπηρεσίες και στον αγώνα τους ενάντια στη λιτότητα αναζητούν μια ηγεσία με σαφή πολιτική κατά των περικοπών.

Ο ισχυρός ρόλος του Unite και άλλων συνδικάτων στο κίνημα κατά της λιτότητας είναι επομένως πολύ ευπρόσδεκτος. Τα συνδικάτα έχουν κεντρικό ρόλο στη Συνέλευση των Λαών κατά της λιτότητας που θα γίνει στο Λονδίνο στις 22 Ιουνίου, την οποία θα ακολουθήσει στις 23 Ιουνία μια Ευρωπαϊκή Συνέλευση κατά της λιτότητας. Αυτές οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν από τον Συνασπισμό Αντίστασης (Coalition of Resistance) με σκοπό την ενίσχυση και την ανάπτυξη του κινήματος ενάντια στην λιτότητα στη Βρετανία σε συνεργασία με το κίνημα σε όλη την Ευρώπη. Ελπίζουμε να καλωσορίσουμε στο Λονδίνο πολλούς συντρόφους και συντρόφισσες από όλη την Ευρώπη γα να συζητήσουμε όλοι και όλες μαζί αυτές τις σημαντικές εξελίξεις.

Source: transform-network.net

Deutschland / Γερμανία / Germany

October 1st, 2012

The German Economy and the Crisis in Europe

Interview with Sahra Wagenknecht for the Real News Network, September 2012

German Left Party Vice-President Wagenknecht on wage repression in Germany and the European Stability Mechanism

Griechenland / Ελλάδα / Greece

Μετρονόμος: μια φευγαλέα ματιά στους τρόπους που συνυπάρχουμε

Ημερομηνία: 14/05/2013 13:16

Ο “Μετρονόμος” είναι το πρώτο σύντομο βίντεο του ερευνητικού εγχειρήματος Mass Transient (Μάζα Εν Κινήσει), μέρος του ερευνητικού προγράμματος Η Πόλη την Εποχή της Κρίσης

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που ο χρόνος σα να επιταχύνεται
Στιγμές που οι χώροι στους οποίους συνυπάρχουμε γίνονται πυκνότεροι.Και που η συνύπαρξή μας φαντάζει πιο καταναγκαστική.Οι στιγμές αυτές είναι αποκαλυπτικές για τους τρόπους με τους 
οποίους επιλέγουμε να συνυπάρξουμε.Από τις μικρότερες των χειρονομιών, στο πιό απροκάλυπτα ρατσιστικό 
ντελίριο, μας βοηθούν να κατανοήσουμε την ανθρώπινη κατάσταση.

Τούτη εδώ είναι μια φευγαλέα ματιά σε μια τέτοια στιγμή.

ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ – Greek subtitles. from Ross Domoney on Vimeo.

Ο “Μετρονόμος” είναι το πρώτο σύντομο βίντεο του ερευνητικού εγχειρήματος Mass Transient (Μάζα Εν Κινήσει), μέρος του ερευνητικού προγράμματος Η Πόλη την Εποχή της Κρίσης: crisis-scape.net

Παραγωγή: Ross Domoney και Αντώνης Βραδής
Σκηνοθεσία: Ross Domoney

Source: left.gr

————————-

Metronome is the first short video in Mass Transient, a research strand of the project The City at a Time of Crisis, which can be viewed here crisis-scape.net.

Mass Transient is an ethnographic study of spaces of mass transit in Athens — and beyond: it is a study that seeks to reveal the ever-growing antagonisms and tensions in these quintessential spaces of the everyday, as the crisis deepens. At this historical conjuncture, buses, trolleys and metro carriages become the primary public spaces: on the one hand moving around are the ‘fallen angels’ of the bourgeois dream, and on the other, those swirling through the city are the undocumented, seeking survival. A close, meticulous reading of these spaces can help us understand how the transitory flux of a society in turmoil becomes a galvanized reality; how a transient mass becomes critical.

crisis-scape.net

Produced by Ross Domoney & Antonis Vradis

Directed by Ross Domoney
Research by Antonis Vradis
Cinematography, editing & sound mix by Ross Domoney
Assistant editing by Antonis Vradis

 

Source: vimeo